Deel 1
Er is niet zoveel meer dat ik hier kan doen.
Ik kan een stukje gaan wandelen in de straat.
Ben je thuis voor het eten? - Zeker.
Als ik er om zes uur niet ben, wacht dan niet, dan ben ik opgehouden.
Ik wil het weten.
Ik zei toch dat als ik om zes uur niet thuis ben...
Dat is niet goed genoeg.
Mrs Whitley betaalt me drie dollar voor deze cake
en als jij er bent, koop ik daarvan lamskoteletten voor vanavond.
Zo niet, dan koop ik iets dat de meisjes lekkerder vinden.
Reken dan maar niet op mij.
Dat wilde ik alleen maar weten.
Ik heb de bomen gesnoeid.
Het gras gemaaid. Het ziet er mooi uit buiten.
Ga je het gras nog sproeien?
Ik heb al gesproeid. Ik heb het goed natgemaakt.
De meeste mensen wachten met sproeien, totdat de zon niet meer zo heet is,
zodat het goed zal doen,
en geen verspilling van water is, waar iemand voor moet betalen.
Zie jij nog werk dat ik kan doen, maar dat ik niet doe?
Je bent dus vroeg klaar.
Kom op Mildred, wat probeer je te zeggen?
Ze wacht op je, dus schiet op.
Wie wacht op me? - Dat weet je best.
Als je het hebt over Maggie Biederhof,
die heb ik al een week niet gezien.
Ze betekent niets voor me
alleen iemand om rummy mee te spelen wanneer ik niets anders te doen heb.
Dat is praktisch de hele tijd zo, als je het mij vraagt.
Ik vroeg het niet aan jou. - Wat doe je dan met haar?
Even rummy spelen, dan die rode jurk losknopen, die ze altijd draagt
zonder BH er onder en haar op het bed gooien?
dan weer even rummy spelen en haar weer op het bed gooien?
Dat zal wel heel prettig zijn. Ik kan niets leukers bedenken.
Waarom loop je niet naar de hel?
Sinds jij die vrouw ontmoet hebt... Nutteloos, hoor je me?
Dit is om te huilen.
Zeg dan dat ik het mis heb.
Zeg dan dat je daar nu niet naartoe gaat. - En als ik daar wel heenga?
Dan kun je net zo goed je koffers pakken en voorgoed weggaan,
want als jij die deur uitgaat, ik zweer het, Bert,
laat ik je niet meer binnen.
Ga zo door, Mildred.
Want één dezer dagen houd ik je aan je woord, als je niet oppast.
Dat hoeft niet, want ik houd jou aan je woord.
Als jij daar vandaag heengaat, is dit je laatste keer hierbinnen geweest.
Ik ga waar ik verdomme wil.
Pak dan je koffers. - Prima. Als dat ik wat je wilt, oké.
Hallo lieverd.
Hij heeft de auto meegenomen. - Wie, bedoel je Bert?
Ja, Bert. Hij is weg.
Wat bedoel je? - Nu net. Hij is net weg.
Heeft hij je verlaten? Gewoon zomaar?
Misschien is hij een beetje geholpen. - Wat?
Voor die verkreukelde ouwe sok? Wat zei hij?
Hoe kan hij naar die vrouw kijken? - Wat heeft het voor zin erover te praten?
Als ze hem aardig vindt, prima, dan mag ze hem hebben.
Dat was niet eens de reden.
Ik heb hem wel lastiggevallen, maar ik kan het niet zomaar accepteren.
Het maakt niet uit hoe erg het wordt.
Als zij dat wel kan, prima. Zo zit hij in elkaar.
Ik heb mijn eigen ideeën en dat verander ik niet voor een ander.
Wat ga je nu doen?
Je hebt je net aangesloten bij het grootste leger op aarde.
Jij bent het Amerikaanse instituut dat we niet noemen op onafhankelijkheidsdag.
Een 'groene weduwe',
met twee kleine kinderen alleen op te voeden. Die smerige eikel.
Bert is niet slecht.
Niet slecht, maar wel een smerige eikel. Het zijn allemaal smerige eikels.
Wij zijn ook niet perfect. Wij zouden nooit doen wat zij doen.
Niet nu.
Zou ik het bijna vergeten, ik had kip gebraad voor het diner,
maar Ike moet naar Long Beach, dus ik ga met hem mee.
Ik was bang dat het zou bederven.
Mildred, ik weet niet hoe je het doet,
Wat? - Die cake. Prachtig.
Hoe was je les?
'Pas extraordinaire'.
Tenminste, als Chopin's Grande valse Brilliante me geen verlamming bezorgt.
Waar is je zusje? - Buiten.
Wat zei ik net? - Mammie.
De Grande Valse... - Valse Brilliante.
Echt, mama.
Wie is trouwens 'Bob'?
Hier. Ik had extra deeg. - Moeder, wat lief.
Bob Whitley. - O ja, de krantenjongen.
Ray, tijd om binnen te komen.
Mammie, raad eens?
Een krantenjongen zonder verjaardagstaart, als ik niet weet hoe het te bezorgen.
Misschien wil je opa mij wel een lift geven.
Waarom kunnen we onze auto niet gebruiken?
Je vader is ermee weg en hij komt misschien laat thuis.
Hoe laat is het? Richard Crooks is terug bij 'The Voice of Firestone'.
Hij doet een medley van 'The Student Prince'.
Je hebt de tijd.
Mammie, raad eens?
Ik heb zelf mijn schaatsen gemaakt.
Ik heb touw gebruikt en nu zijn ze niet meer te klein.
Schatje, wees voorzichtig bij de taart.
Ik deed net alsof.
Kijk mammie, raad eens wie ik ben?
Ga zitten.
Ik heb iets lekkers voor je gemaakt.
Op school zei Mrs Pinkins dat mijn duizendpoot het mooiste was.
Moeder, waar is vader?
Hij moest ergens heen.
Kom lieverd, ga zitten en... - Waar zijn z'n kleren dan?
Hij is vertrokken.
Waarheen?
Ik weet het niet.
Komt hij terug?
Waarom? Waarom is hij weggegaan?
Ik kan het nu niet uitleggen.
Op een dag zullen jullie het begrijpen.
Wat nu belangrijk is, is dat jullie je geen zorgen maken.
Maar papa is weg?
Alles is goed, schatje.
Ik wilde alleen weten waarom zijn kleren weg waren.
Lieverd, maak je geen zorgen.
Jullie vader is gek op jullie. Hij wilde alleen geen gedag zeggen, omdat...
hij jullie niet verdrietig wilde maken of bezorgd.
Het is niet zijn schuld. Het is niemand's schuld.
Het komt gewoon omdat de dingen... gebeuren.
Als je Mrs Biederhof bedoelt, moeder,
ben ik het met je eens. Ze is behoorlijk burgerlijk.
Mijn lieveling.
Wat zou ik zonder mijn meisjes moeten?
Mijn mooie lieve meisjes.
Ophouden met die onzin.
Geweldige Amerikaanse samenleving.
Gezien uw leeftijd ben ik bang dat u moeilijk te plaatsen zult zijn.
Ik heb bij de toonbank gewerkt, ik kan voorraden bijvullen...
Het spijt me vreselijk maar ik heb een zaal met mensen zitten.
Excuseer me alstublieft.
Vergeet al die jaren achter de kassa. Dat is niets waard.
Ik heb gewerkt vanaf mijn zesde jaar. Zes jaar oud. Bij de Abba-Zabba fabriek.
Als dat niet telt als ervaring...
Receptioniste?
Sorry, schat.
Op dit moment zijn receptionistes niet in trek.
Niet in trek? - Dat was toen.
In de goeie ouwe tijd, toen zelfs het kleinste bedrijf
een receptioniste moest hebben om klasse te hebben.
Er zijn toch wel andere dingen, die ik kan doen.
Ik ben een uitstekende kok. Ik verkoop mijn eigen taarten en cakes.
Ik heb receptioniste opgeschreven, maar ik kan wel meer.
Natuurlijk niet. Anders had u het wel opgeschreven op het kaartje.
Ik hou me aan de kaartjes. Stenografen, secretaresses,
labassistenten, verpleegsters, drogisten.
Sommige van deze meisjes hebben een graad.
Boekhouders, verkoopsters. Allemaal wegbezuinigd.
Ze wachten bij de telefoon, hopend en biddend dat ik zal bellen.
Ik bel niet.
Wat ik wil zeggen is, dat jij geen kans maakt.
Kom, we gaan naar het strand.
Ik wil die zwemband voor je regelen.
Daar is moeder.
Mammie, mogen we naar opa en oma om te eten en te logeren?
Mag het, mammie?
We dachten dat het leuk voor de meisjes was, met alles wat jij op je bord hebt liggen.
Ik heb net boodschappen gedaan.
Alsjeblieft mammie, mag het?
Veda heeft al een koffer ingepakt voor het weekend.
Natuurlijk mag het, lieverd. Maak je geen zorgen, moeder.
Ik heb haar slippers en haar kleine beer.
Als jullie daar maar wel helpen.
Zorg voor je zusje. - Natuurlijk, moeder.
Heeft Bert jullie hiertoe aangezet?
Bert? - De meisjes zijn helemaal alleen.
Goed. Fijne tijd jullie twee. Hou rekening met je grootouders.
Zullen we doen. - Dag moeder.
Dag lieverds.
Dat was snel.
Hallo, Mildred. Is Bert thuis? - Wally.
Nee. Op dit moment niet.
Weet je waar hij is? - Nee, dat weet ik niet.
We hebben problemen bij Pierce Homes over een tenaamstelling.
Ik dacht dat hij zou kunnen helpen.
Vraag hem of hij even langskomt, goed?
Zit er een honorarium aan vast?
We kunnen vast wel wat regelen.
Wally, kom binnen, goed?
Als het belangrijk is, kun je hem beter zelf opzoeken.
Hij woont hier niet meer.
Wat? - Hij is weggegaan.
Waarheen?
Dat weet ik niet. Ik heb het niet gevraagd.
Ik weet zeker dat de oude Mr Pierce het weet, of misschien Maggie Biederhof.
In ieder geval hoe je hem kunt bereiken.
Wanneer is dat gebeurd?
Pas een paar dagen geleden.
Zijn jullie voorgoed uit elkaar?
Zover ik weet, wel ja.
Dat is een heftig verhaal.
Hoe ben je de dagen doorgekomen?
Ik hou mezelf bezig.
Je lijkt niet bezig te zijn.
De meisjes zijn uitgegaan met hun grootouders, en ik heb een dagje vrij.
Ik zou zo een relatie met je beginnen. Ik vond het altijd al prettig om je te zien.
Dat heb je wel voor jezelf gehouden.
Ik? Ik ben gewetensvol.
Wat doe je morgenavond?
Wally Burgan? - Ja, Wally Burgan.
Sinds wanneer is Wally Burgan geïnteresseerd in jou?
IK wist niet dat hij dat was.
Maar zodra hij hoorde dat Bert weg was,
veranderde zijn gedrag. Het was gewoon grappig.
Dat was ik je vergeten te vertellen.
Het moraal dat de mensen denken dat jij hebt, zou je verbazen.
Voor hem was je een gloeiend hete dame, zodra hij het nieuws hoorde.
Welk nieuws? - Groene weduwe.
Van nu af aan zul je zeer gewild zijn.
Meen je dat? - Ik wel. En zij ook.
Wat gaan jullie morgen doen?
Hij komt me om zeven uur ophalen, en neemt me mee uit.
Mooi, dat is al fout nummer één.
Ten eerste zou ik niet met die vent uit eten gaan.
Ik zou hem hier laten aanschuiven en hem een Mildred Pierce special geven,
zoals... - Ik werken, als hij me mee uit wil nemen?
Als investering, schat. Mond dicht en luister.
Waarom denk je dat hij je mee uit wil nemen?
Om respect te tonen?
Om zijn gevoel voor jou te bewijzen? Nonsens.
Ze nemen ons maar om één reden uit. Om een borrel te drinken.
Zij.
En dan kom ik bij mijn punt.
Kom mee. - Wat? Nu?
Dit spul, de gin en de whisky, komt rechtstreeks van de boot,
dus het is echt. Waar Ike het ook haalt, het is eersteklas spul.
Dit andere spul, de wijn, komt van hier in Californië,
maar het is oké, dus gebruik het goed.
Dat is de truc, lieverd.
Gebruik de wijn goed, en het dure spul gaat nog lang mee.
Wat ga je serveren? - Wie zegt dat ik iets zal serveren?
Lieverd, als je met hem uitgaat,
en hij betaalt het eten en jullie kunnen het goed vinden,
dan gaan jullie naar huis, en als er dan wat gebeurt...
Geen zorgen, er gebeurt niets.
Natuurlijk zal er uiteindelijk iets gebeuren.
En als dat zo is, is dat een zonde.
Een zonde, omdat je een groene weduwe bent, en vrij
en hij heeft betaald door je mee uit eten te nemen.
Dan staan jullie quitte.
Maar als jij zijn eten betaalt, en het voor hem kookt zoals jij dat kan.
en je ziet er ook nog mooi uit in je schortje,
en er gebeurt dan iets, dan is dat alleen maar natuurlijk.
Onze oude moeder natuur, en we weten dat ze bestaat.
Plus dat Wally dan niets betaald heeft. Zelfs niet een beetje.
Trouwens, het laatste wat ik hoorde, is dat jij er alleen voor staat.
Speel je kaarten goed uit, dan helpt hij je binnen een maand met je echtscheiding.
Denk je echt dat ik onderhouden wil worden?
Lieve hemel. Het stort van de regen.
Ben je klaar om te gaan? - Bedoel je hierin?
Dat is toch wat we hadden afgesproken?
Het is zulk rotweer buiten. Zal ik hier iets voor je koken?
We kunnen een andere keer samen uitgaan. - Ik neem je mee uit.
Goeie hemel, dit wist ik niet, Mildred.
Ik dacht dat de hulp altijd kookte.
Grote goedheid. Een hulp.
Niet voor mij. Het bord is een beetje heet.
Mildred, dat was geweldig. Die taart.
Dat is ook iets dat je nooit hebt opgemerkt, al die keren dat je hier was.
Ik weet niet of ik een goede barkeeper ben, maar ik ben een erg goede kok.
En de gin.
Ik heb geen echte gin gedronken sinds God weet wanneer.
Het enige dat ze serveren in cafés is zelfgestookt, een man waagt er zijn leven.
Ik ben blij dat je genoten hebt.
Zodra de kok deze borden heeft opgeruimd, trekt ze iets warmers aan.
Heb je hulp nodig?
Ik wil wel eens aan die schortenbanden trekken.
Doe dat, en ik doe jou het schort om, dan mag jij afwassen.
Ik dacht dat je wel hulp kon gebruiken.
Ik heb geen hulp nodig.
Ik heb je ook niet gevraagd om te komen.
Het spijt me, Mildred.
Ik kwam binnen om aan je schortenbanden te trekken, als grap.
Je weet dat ik nooit goedkope trucjes met je zou uithalen.
Niet bewegen.
Stuiver voor je gedachten.
Niets, eigenlijk. Ik dacht aan Bert.
Bert?
Waarom denk je aan hem?
Bert is een goede vriend. Een verdomd goede vriend.
Dat is rijkelijk overdreven.
Wat mij betreft niet.
Een goede vriend.
Maar niet zo goed, dat je hem zijn brood niet afneemt
om het vervolgens via gekonkel voor jezelf te regelen.
Het was Bert die begon met Pierce Homes, zoals je weet.
Bert had boerenland. De ontwikkelaars hadden interesse. Hij had gewoon geluk.
Hoe dan ook, vloeken is niet goed, Mildred, helemaal niet door jou.
Bedriegen is ook niet goed, van niemand uit.
Ik vind dat niet leuk.
Het kan mij niet schelen of jij het leuk vindt of niet.
Ze hadden een advocaat nodig.
Nadat jij met ze gepraat had, wel ja.
Tientallen mensen kwamen naar Bert toe,
om hem voor jou te waarschuwen en ze smeekten hem een claim in te dienen,
maar hij vertikte het.
Hij dacht niet dat het gepast was.
Totdat hij ontdekte wat gepast was, en wat voor vriend jij was.
Mildred, ik zweer het, ik heb je mijn woord gegeven.
En wat is dat precies waard?
Waarom vertel je de waarheid niet, Wally?
Je hebt gekregen waar je voor kwam, toch? Een borrel, een diner,
en een paar dingen waar ik het liever niet over heb.
en nu wil je er onder uit, dus je begint over Bert te praten.
Grappig dat je het niet over Bert had, toen je hier kwam,
en aan mijn schortbanden wilde trekken. Weet je dat nog?
Ik heb je geen nee horen zeggen. - Nee, ik was zwak.
En jij bent net als de rest.
Het spijt me, Wally. - Ach, het is wel goed.
Ik ben de laatste tijd een beetje overstuur. - Wie zou dat niet zijn?
Vertel, pop. Hoe ging het gisteravond?
Nou, ik ben echt vrij.
Ja? En hoe voelt het?
Snel.
Figueroa en Sixth. Pas op je tellen.
Nee, ik was...
Nee.
Mrs. Whitby? Met Mildred Pierce.
Nee, niets van dat al.
Ik had niets gehoord en ik vroeg me af of u uw bestelling wilde volgende week...
Ik kan het echt.
Oh. Nee, zeker.
U weet me te vinden.
Ray, alsjeblieft. - Dank u.
Tot ziens.
Verdorie. - Wat is er, moeder?
Niets lieverd. Alles in orde.
Moeder, ik wou dat je niet zo piekerde.
Ik weet zeker dat alles op z'n pootjes terecht komt, echt.
Weet je nog?
'Doe je plicht en een beetje meer en alles komt vanzelf goed.'
Wat een onzin.
En nu? Veda, maak het af en help je zus haar schoolspullen te pakken.
Het is al kwart over. - Ja, moeder.
Hallo?
Kom op, Ray, we moeten dit afmaken. - Ja?
Mrs. Turner.
Natuurlijk weet ik het nog. Van het uitzendbureau...
Echt waar?
Natuurlijk, absoluut.
Ik kom zo snel als ik kan.
Dank u, Mrs. Turner.
Dank u. - Zie je wel?
Ja.
Schiet op jullie.
Jullie komen te laat op school.
Normaal doen wij geen aanvragen voor huishoudelijk hulp, dit is een uitzondering.
Ik was in Beverly gisteravond,
en ik raakte in gesprek met een vrouw die met een directeur gaat trouwen.
Hij weet het nog niet, maar zijn huis wordt heringericht.
Dus ze heeft een huishoudster nodig.
En omdat u mij vertelde dat u zo efficiënt kon huishouden,
heb ik haar over u verteld.
Ik weet amper wat ik moet zeggen.
Ik heb onlangs een vergelijkbare baan gezien, als
serveerster, en... - En dat heeft u afgewezen?
Ik kon niet... Ik kan niet naar huis gaan
en mijn kinderen onder ogen komen, terwijl ik de hele dag werk voor fooien
en een uniform draagt en kruimels opdweilt.
Maar u kunt ze wel onder ogen komen, wetend dat er niets te eten is?
Dat zal niet gebeuren, Mrs. Turner.
Ik zou...
Ik ben u dankbaar dat u aan mij dacht, hoewel ik niet inzie waarom.
En ik ga er absoluut naartoe, als gebaar naar u.
Wat heeft het met mij te maken?
U wilt de baan, of niet.
Luister. Ik heb mijn eigen bedrijfje, zeker.
Maar als dat op de fles zou gaan, en ik moest kiezen tussen mijn maag of mijn trots,
dan zeg ik u, dat mijn maag wint.
Wilt u weten waarom ik u heb aanbevolen?
U heeft absoluut een goed stel hersens en een gezond lichaam.
Maar u heeft uw halve leven doorgebracht met slapen, koken
en de tafel dekken, en eerlijk gezegd dat is alles wat u kunt.
Dus verman uzelf.
Huishoudster?
Ja ik ben gestuurd door... - Achterdeur.
Mrs. Forrester komt er zo aan.
Hoe gaat het met u? Ik ben Mrs. Forrester.
Hoe gaat het met u?
Het is gewoonte voor bediening om pas te gaan zitten op verzoek van mevrouw,
niet op eigen initiatief.
Het geeft niets,
maar met de kleine dingen, zeker met een onervaren vrouw,
begin ik graag bij het begin.
Gaat u zitten.
We hebben veel te bespreken,
en ik voel me ongemakkelijk als je daar blijft staan.
Dit is prima.
Mildred, ik heb je gevraagd te gaan zitten.
Zoals het uitzendbureau je ongetwijfeld verteld heeft,
gaan Mr. Lenhardt en ik volgende maand trouwen,
en ik ben vast van plan om dit mausoleum naar de 20e eeuw te tillen.
Ik heb een zeer bekwaam iemand nodig om die plannen uit te voeren.
Dus.
De privé-woning bevindt zich boven de garage, aan de achterkant,
en je dochters zijn welkom om daar met je te wonen.
Ik heb zelf twee kinderen uit een eerder huwelijk,
hoewel vriendschap tussen de kinderen natuurlijk niet is toegestaan.
Het zal geen problemen geven, aangezien jij je eigen ingang hebt aan de achterkant
en hoe dan ook, zijn er oplossingen voor deze zorgen.
Ik denk niet dat ik de persoon ben die u hier wilt hebben, Mrs. Forrester.
Wat zegt u?
Ik denk niet dat ik de juiste persoon voor de baan ben.
Als u mij wilt excuseren.
Mevrouw is degene die het gesprek beëindigt, Mildred.
Mrs. Pierce, als u het niet erg vindt.
En ik maak er een einde aan.
Harris zal u uitlaten. - Ik vind het wel.
Er zijn er negen gearresteerd voor de aanval op blanke meisjes. Lees alles.
Koop uw Times hier voor vijf cent.
Graag een broodje ham met sla, een glas melk, en graag,
zodra... - Komt eraan.
Alstublieft.
Dank u.
Ik weet niet welke kranten je leest.
De Times, de Chronicle.
Alle voorpagina’s zeggen hetzelfde...
Lees de misdaadpagina. Daar staat het echte nieuws.
Ze zeggen volgend jaar op zijn vroegst.
Dat is niet wat ik hoor op straat.
Wilde u dit niet?
Het is geen 'vlees en de duivel', toch?
Ze is hemels op het scherm. Zelfs als ze slaapt.
Oh, Garbo snurkt. - Normale recept?
Jij.
Jij schurk. Je bent er gloeiend bij. Op heterdaad betrapt.
Ik heb haar. Ze doet dit al de hele tijd, ze steelt de fooi van mijn tafels.
Ze heeft tien cent van die tafel gestolen, direct nadat de dame ging zitten.
Ze nam net 15 cent van een 40 cent fooi, recht onder mijn neus, ik zag het.
Oké. Rustig aan, allebei.
Hier hebben we geen tijd voor. - Ida, wat heb je daar?
Anna zegt dat ze Doris fooien zag stelen. - Ik zag haar van tafel 14 stelen.
Dat is genoeg. Jullie zijn beiden ontslagen.
Wat? Ik heb niets gedaan. - Wat? Mr. Chris.
Oh, nee? Jullie hebben mijn bedrijf in een boksring veranderd.
Genoeg, Eruit. Nee, dat is oneerlijk.
Ik wens niet zo behandeld te worden. Hoe durft hij.
Dames en heren, mijn verontschuldigingen voor de opschudding.
Alstublieft.
En dan? We komen twee serveersters te kort, we hebben een heleboel lunchbestellingen,
wat verwacht u?
Mr. Chris, we hebben hier geen tijd voor. - Ik probeer alleen...
Meisjes, alsjeblieft. Dit helpt niet.
Eruit.
Gaan jullie eindelijk weg?
U moet er iemand bij nemen. Het is een zootje daarbinnen!
Ja, omdat iedereen hier is, en de tafels negeert.
Dit is een lunchtrein. Als u de sporen aantast, verliest u.
Wat krijgen we nou?
Wil je zeggen dat zij hier is om het van mij over te nemen?
Ik geloof er niets van. - Wie is ze?
U kunt Anna niet ontslaan voor de eerste dame van de straat.
Als Anna er niet was, werden alle fooien gestolen. - Wacht even.
Jij daar. Kom je hier werken?
Ja, als jullie...
Genoeg, ik neem ontslag. Ik ga echt niet met haar werken.
Je kan toch geen dame van de straat plukken, alleen omdat Anna de moed had om...
Genoeg gekrakeel.
Anna en het nieuwe meisje blijven.
Wegwezen.
Heel erg bedankt. - Ga dan.
Bestudeer dat terwijl ik iets voor je zoek. Vooral de prijzen.
Welke maat heb je?
Maat 36.
Heb je wel eens in een restaurant gewerkt?
Nee.
Het uniform wordt van het eerste loon afgetrokken.
$3.95, en je houdt het zelf schoon.
Het loon is 25 cent per uur, en je mag je eigen fooien houden.
En hoe heet je?
Ida. Jij?
Mildred Pierce.
Ik geef je een makkelijke sectie. Tafels 1 tot 6,
zodat je geen tafels van vier hebt. Enkele gasten en paren zijn makkelijker.
Neem jij alle gasten die binnengekomen zijn, dan doe ik de rest. Kom op.
Eindelijk kom je, nadat twee ouwe lijken en een gans die constant vloeken,
en twee viertallen die de zaak in brand willen steken.
Hier zet jij je nummer. Jij bent nummer 9.
Hier zet je het tafelnummer, en hier het aantal klanten op de rekening,
en hier beneden, alles wat ze bestellen.
Je bent verantwoordelijk voor elke rekening, snap je?
Als je een fout maakt, en moet je het zelf betalen, oké?
Ik begrijp het. - Ga maar.
Kan ik u helpen?
We weten eigenlijk nog niet of we iets gaan bestellen.
Wat voor tent is dit eigenlijk,
waar mensen mogen gaan zitten, zonder te vragen of ze even willen wachten?
Er zijn een paar moeilijkheden geweest,
maar als u even geduld heeft,
zorg ik dat u direct geserveerd wordt.
De geroosterde kip is heerlijk vandaag.
Goed dan, we nemen de lunch met kip van 67 cent.
Ik neem hetzelfde.
Maar zorgt u ervoor dat er op de mijne geen jus zit, in welke vorm dan ook.
Ik haat bruine jus. - Ja mevrouw, ik zal er aan denken.
Ik verwed tien dollar dat ze bruine jus op de mijne doet.
De trein was ontspoord, jongens, maar we rijden weer.
Twee geroosterde kip. Eén zonder jus.
'Houd' één jus. 'Houd' het. Je moet wel het juiste zeggen.
Je kunt nergens werken als je niet met de kok overweg kan.
Je moet wel het juiste tegen hem zeggen.
Nooit 'zonder', altijd 'houd'.
Ja, mevrouw.
Houd!
Haal de voorgerechten.
Hebben ze water?
Nee, nog niet. - Oh, in hemelsnaam.
Oké, naar binnen.
Goed,
mag ik een dienblad?
Pak de soep. De soep.
Ze is nieuw. Heel nieuw.
Goed werk, januari.
Pak iets.
Loop nooit in of uit zonder iets in je handen.
Pak dat maar.
Mildred, je komt 35 cent tekort op tafel 5.
Wat?
Persoonlijk, Mildred, denk ik niet dat je hier geschikt voor bent.
En Mr. Chris was niet onder de indruk.
Maar de kok denkt dat je voldoet, dus je krijgt een proefperiode.
Bedank Archie van mij en zeg hem dat ik hoop hem niet te teleurstellen.
Je werktijden zijn vanaf 11 uur, 10.30 uur als je ontbijt wilt, tot 15 uur.
We doen geen grote diner trein, maar de meisjes zijn oproepbaar 2x per week.
Van vijf tot negen, zelfde loon als overdag.
En op zondag zijn we dicht.
Je hebt witte schoenen nodig.
Vraag om de verpleegstersregeling, bij welke winkel dan ook, $2.95.
Wat is er, Mildred? Wil je de baan niet?
Ik ben gewoon een beetje moe, meer niet.
Dat verbaast me niets, zoals jij draaft.
Zit stil, Ray. Ik kan het niet als je blijft kronkelen.
Maar het doet pijn.
Mrs. Gessler, weet u de naam van Catherine Earnshaw's onsterfelijke geliefde
in Emily Bronte's Wuthering Heights?
Ik geloof het niet, Veda. - Het is een beroemd boek.
Kunnen jullie je even vermaken, terwijl ik met Mrs. Gessler praat?
Ja, moeder.
Zit nou stil.
Hij belde rond negen uur om te vertellen dat hij een spoedgeval had, en wegbleef.
Ik zag hem pas weer om tien uur... vanochtend.
Natuurlijk, dat is de aard van zijn werk, maar toch.
Lucy, kan ik $3 lenen?
Meer ook, als je wilt.
Nee. Bedankt.
Ik heb maar een paar dingen nodig.
Ik heb werk aangenomen.
Werk? Wat voor werk? - Gewoon werk.
Dan hoop ik dat je een $5 huis gekozen hebt, en niet één van twee.
Ik ben serveerster.
In een restaurant.
Dat lijkt er op.
Een klein beetje.
Wat grappig. Ik weet dat het mijn zaken niet zijn,
maar al die tijd dat je reageerde op advertenties,
voor werk als verkoopster, receptioniste, enzovoort,
vroeg ik me af waarom je niet zoiets probeerde.
Waarom?
Stel je voor dat je verkoopster zou zijn.
Wie koopt er nog iets tegenwoordig?
Je zou de hele dag in een winkel staan
wachtend op een kans om iets te verdienen, en die zou nooit komen.
Mensen moeten echter eten.
Zelfs nu.
Het klinkt vreemd maar voor verkopen ben je geen type,
terwijl dit, ik weet niet waarom...
Mildred. Oh, nee.
Lieverd, laat het maar komen.
Ik kan het niet, Lucy.
Ik kan het gewoon niet.
Wat niet?
Een uniform dragen.
Fooien aannemen. Die vreselijke mensen aanzien..
Ze schelden me uit. Eén van hen... Eén van hen greep me...
Deed zijn hand in mijn... - Wat betalen ze je?
25 cent per uur. - En fooi is extra?
Liefje, je bent gek.
De fooi kan oplopen tot een paar dollar per dag,
en voor je het weet, verdien je minstens 15 tot 20 dollar per week.
Meer geld dan je gezien hebt, sinds Pierce Homes failliet ging.
Je moet dit doen, voor je eigen bestwil.
Niemand let tegenwoordig op dat uniform gedoe.
Je ziet er vast schattig uit in uniform.
Bovendien moeten mensen doen wat ze kunnen. - Nee, Lucy, stop! Ik word gek.
Dat is wat iedereen tegen me zegt,
de uitzendbureaus, iedereen... het enige waar ik goed voor ben
is serveren en een uniform dragen.
Misschien hebben ze gelijk.
Misschien proberen ze je te vertellen, wat ik je ook vertel.
Je zit in het nauw.
Je verhongert, liefje.
Weet je wel dat mijn hart naar je uit gaat?
Ik zou je rosbief gebracht hebben, of ham, of wat ik ook had,
elke avond van de week, als ik niet geweten had dat je me ervoor zou haten.
Lieverd, je moet die baan nemen.
Ik weet het, maar ik kan het niet.
Ik moet echter.
Als je moet, dan moet je gewoon, dus hou op met janken.
Lucy, beloof me één ding. Beloof me dat je het niemand vertelt.
Ik zal het zelfs niet aan Ike vertellen.
Ike kan me niet schelen, of andere mensen, wat zij denken.
Het gaat om de kinderen. De kans dat zij het horen.
Ik wil gewoon dat niemand het weet. Vooral Veda.
Veda heeft volgens mij rare ideeën.
Je begrijpt haar niet, Lucy.
Nee, ze heeft iets in zich, waarvan ik dacht het te hebben.
Nu weet ik dat ik het niet heb.
Trots, of adel of zoiets.
Die trots, die zou me niets waard zijn. Je hebt echter gelijk over haar.
Veda zou het nooit doen, maar ze laat jou wel, om cake te kunnen eten.
Dat wil ik ook, voor allebei.
Niet alleen brood.
Alle cake ter wereld.
Vertaald door Désirée Gedownload van Bierdopje.com